Zakończenie prac nad CMDI – ZBP walczy o interesy IPS sektora bankowości spółdzielczej - komentarz

Formalne zakończenie prac legislacyjnych nad pakietem CMDI (Crisis Management and Deposit Insurance) przez Parlament Europejski 26 marca 2026 roku stanowi istotny krok w kierunku dalszego wzmacniania ram zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym Unii Europejskiej. Nowe regulacje, formalnie przyjęte teraz po osiągnięciu porozumienia politycznego w trilogu w czerwcu 2025 r., mają na celu zwiększenie skuteczności procesów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, przy jednoczesnym lepszym zabezpieczeniu środków deponentów oraz ograniczeniu ryzyka angażowania środków publicznych.

Z perspektywy Przedstawicielstwa Związek Banków Polskich w Brukseli, zakończenie tego dwuletniego procesu legislacyjnego jest również momentem podsumowania intensywnych działań prowadzonych na rzecz ochrony kluczowych interesów polskiego sektora bankowego. Szczególne znaczenie miały prace nad rewizją Dyrektywy DGSD, regulującej funkcjonowanie systemów gwarantowania depozytów, które dotyczyły funkcjonowania systemów ochrony instytucjonalnej bankowości spółdzielczej.

W toku negocjacji legislacyjnych w Parlamencie Europejskim pojawiła się propozycja zmiany art. 13 DGSD, zgłoszona przez sprawozdawcę, która przewidywała eliminację możliwości rabatowania składek na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego dla banków spółdzielczych uczestniczących w systemach ochrony instytucjonalnej (IPS). Propozycja ta, w praktyce, oznaczałaby znaczące ograniczenie możliwości dalszego budowania funduszy przez IPS i narażałaby na szwank dotychczasowe wysiłki związane z podnoszeniem stabilności sektora spółdzielczego.

Dzięki skoordynowanym i intensywnym działaniom Przedstawicielstwa ZBP w Brukseli, w tym moim bezpośrednim kontaktom z posłami do PE z komisji Komisja Gospodarcza i Monetarna Parlamentu Europejskiego, udało się odwrócić ten niekorzystny kierunek zmian. Kluczową rolę odegrała współpraca z Markiem Belką, który zgłosił sugerowaną przez ZBP poprawkę przywracającą dotychczasowe brzmienie art. 13 DGSD, zachowujące możliwość stosowania odpowiednich ulg składkowych.

Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że Związek Banków Polskich był de facto jedyną organizacją branżową stale działającą w Brukseli, która prowadziła bezpośrednie, osobiste kontakty z kluczowymi uczestnikami procesu legislacyjnego na poziomie UE. Aktywność ta obejmowała zarówno relacje z posłami do Parlamentu Europejskiego, jak i z Komisją Europejską.

Rozmowy z KE przyniosły jednoznaczne potwierdzenie, że ograniczenie mechanizmu rabatowania składek nie było intencją Komisji na etapie przedstawiania projektu legislacyjnego. Co więcej, Komisja wyraziła wyraźne poparcie dla utrzymania obecnych rozwiązań, podkreślając wysoką ocenę efektywności systemów IPS funkcjonujących na polskim rynku bankowym.

Bez tego zaangażowania ZBP ryzyko przyjęcia rozwiązań niekorzystnych dla polskiego sektora bankowego – w szczególności w obszarze funkcjonowania systemów IPS – należało ocenić jako bardzo wysokie.

Ostateczny kształt przyjętych regulacji DGSD należy ocenić pozytywnie – zarówno z punktu widzenia stabilności systemowej, jak i zachowania proporcjonalności regulacyjnej wobec zróżnicowanych modeli biznesowych banków w Unii Europejskiej. Przypadek prac nad art. 13 DGSD stanowi jednocześnie przykład skutecznej reprezentacji interesów krajowego sektora bankowego przez Związek Banków Polskich na forum unijnym oraz potwierdzenie, że aktywne i merytoryczne zaangażowanie w proces legislacyjny na wczesnym etapie może realnie wpływać na jego końcowy rezultat.